de zielenvangerSoms danst een stille wereld. Geen taal, geen beelden, geen dj vu slechts een ontroering die zich loszingt en weeft met heimwee en verlangen: naar toen, naar elders, anders en toch hetzelfde. Naar een stroom die altijd was en altijd zal zijn. Uit die tijdloosheid, die toch rijpt en zich openbaart, ontstond De Zielenvanger strofen over de ziel die zich bekleedt, verdwaalt, herinnert en ontwaakt. De dichter schrijft: Ik reisde naar de tijd, met